   
        |
   پر ریزی مرغ نوشته شده توسط admin در تاریخ ۱۳۸۹/۰۶/۲۸ | مرتبط با : دامپروری |
یکی از خصوصیات فیزیولوژیکی و طبیعی پرندگان پرریزی است که پس از یک سال تخمگذاری شروع می شود . در این موقع مرغ پرهای خود را از دست داده و به جای آنها پرهای جدیدی ظاهر می شود .این عمل حدود ۲ ماه به طول می انجامد و در این مدت ، تخمگذاری مرغ متوقف می شود زیرا پروتئین مصرفی برای نگهداری و رشد پرها و نیز تولید تخم کافی نخواهد بود ، لذا تخمگذاری متوقف گشته تا پروتئین مصرفی صرف رشد پرهای جدید شود .
یک مرغ تخمگذار خوب پرریزی را تا ۱۵ ماه پس از شروع تخمگذاری شروع نمی کند و این مرغان ممکن است در زمان پرریزی به تخمگذاری ادامه دهند ولی تولید آنها کمتر از زمانی است که پرریزی ندارند . بر عکس مرغانی که تخمگذار نیستند پرریزی را ۸ تا ۹ ماه پس از سن بلوغ شروع می کنند و در دوره پرریزی آنها نیز بیش از دو ماه طول می کشد . پاره ای از عوامل محیطی باعث می شود که پرریزی زودتر از زمان معمول خود شروع شود که از آن میان ۱- افزایش حرارت محیط ۲- کاهش در مصرف آب و غذا به هر دلیل ۳- کاهش ساعات نور و ۴- وجود انگلها و جابجائی گله را می توان نام برد . ریختن پرها به ترتیب معینی صورت می گیرد بدین ترتیب که ابتدا پرهای سر و گردن سپس بدن و بالها و نها یتا” پرهای دم ریخته می شود . پرها قبل از ریخته شدن طراوت و شفافیت خود را از دست داده و پژمرده می گردند .
پرریزی مصنوعی را معمولا” کسانی انجام می دهند که می خواهند گله را برای سال دوم تخمگذاری نگهداری کنند ولی اکثر مرغداران چه تولید کنندگان تخم مرغ و چه دارندگان مرغ مادر گله خود را برای سال دوم نگهداری نمی کنند زیرا اولا” در سال دوم تولید به اندازه سال اول نیست ، ثانیا” مصرف خوراک نسبت به سال اول بالا می رود ، ثالثا” در تمام مدت پرریزی که دو ماه بطول می انجامد بدون اینکه تولیدی وجودداشته باشد بایستی به آنها غذا داد ، بعلاوه باروری و جوجه دهی در سال دوم نیز کاهش می یابد .
برای اینکه مرغی را به پرریزی وادار کرد بایستی آب و غذا را در روز اول از دسترس مرغ خارج نمود . در روز دوم فقط اب داده می شود و دو سه روز بعد بجای غذا از سبوس یا هر غذای حجیم دیگر استفاه می شود . مرغ ها در روز باید دو بار تغذیه شوند . این عمل تا موقعی که ۵ پر اولیه ریخته شود ادامه می یابد و پس از آن به تدریج غذای معمولی داده می شود .
علاوه بر این روش با کاهش مقدا ر نمک جیره و یا مصرف مقادیر زیاد روی (Zn) (۱۵۰۰۰تا ۲۰۰۰۰ قسمت در میلیون ) می توان پرریزی اجباری را بوجود آورد . روشهای بکار برده شده برای پرریزی شامل :
۱- محدودیت آب و غذا
۲- تزریق پروژسترون (mg40)
3- مصرف ۶ کلرو دلتا – ۱۷ استوکسی پروژستون(در مقادیر مختلف ) .
۴- مصرف ۱۵۰۰۰ قسمت در میلیون روی
تمام روشها بطور مؤثر باعث شروع پرریزی می گردد . کاهش درصد پروتئین پرریزی را شدت می بخشد . کیفیت تخم مرغ در مرغهائی که وادار به پرریزی شده اند ، پس از شروع تخمگذاری مجددا” بالا رفته ولی پس از ۳ تا ۵ ماه دوباره کاهش می یابد . آزمایشات نشان داده اند که واحدها و[۲] که در شروع مجدد تخمگذاری در سال دوم حدود ۸۴ بود پس از ۲ ماه تخمگذاری مجددا” به ۷۵ رسید .
پرریزی اجباری :
وادار کردن مرغ به پرریزی قبل از زمان طبیعی اصطلاحا” پرریزی اجباری [۳] نام دارد . هدف از این کار یکی به علت پایین بودن قیمت تخم مرغ دربازار است که معمولا” دو ماه زودتر از زمان طبیعی می توان مرغ را وادار به پرریزی نمود تا در فصلی که قیمت تخم مرغ بالاتر می رود مرغ ها تولید مجدد داشته باشند . دلیل دیگر پائین آمدن کیفیت تخم مرغ و پوسته آن است که برای بهبود کیفیت تخم ها مرغ را وادار به پرریزی می کنند . بعد از شروع مجدد تخمگذاری کیفیت تخم مرغ بالا می رود .
افزودن ید به جیره باعث کاهش تخمگذاری می شود و اگر مقدار ید اضافه شده به ۵۰۰۰ فسمت در میلیون برسد تولید کاملا” متوقف می گردد . یک هفته پس از قطع ید در جیره تخمگذاری به حالت اولیه بر می گردد . با کاهش تولید پرها ریخته نمی شود ولی بعضی از مرغ های بالغ پرریزی را از خودشان می دهند . تخمک های کامل در تخمدان مرغ ها مشاهده می شود ، ولی تخمک اندازی صورت نمی گیرد . با مصرف ید وزن تخم مرغ ها کاهش می یابند ، ولی سه هفته پس از قطع مصرف ید وزن تخم مرغ ها بحالت طبیعی می رسد . مصرف ید تأثیری در باروری نداشته ولی در اثر آن تلفات جنینی ، کاهش جوجه دهی و تأخیر در خروج جوجه ها مشاهده می گردد .
مصرف جیره بدون نمک نیز سبب کاهش در مصرف غذا و وزن بدن و همچنین کاهش تخمگذاری می گردد . دستگاه تولید مثل مرغ های تغذیه شده با جیره ای فاقد نمک نسبت به گروه شاهد ، ۲۵ درصد تحلیل رفته بنظر می رسد . پس از توقف تخمگذاری ، تولید تخم مرغ و وزن آن در مرغهای وادار شده به پرریزی بیشتر از گروه شاهد است.کیفیت پوسته و کیفیت داخل تخم مرغ در مرغهای تغذیه شده با جیره فاقد نمک بهتر از گروه شاهد است .
منبع :
دکتر علیرضا همایونی مهر
http://www.farmna.ir علل قطع تخمگذاری در مرغ نوشته شده توسط admin در تاریخ ۱۳۸۹/۰۵/۱۷ | مرتبط با : دامپروری |
تولید تخم یک پدیده جالب توجهی است. پولت مرغ تخمگذار در ۲۰-۱۸ هفتگی تخمگذاری را شروع می کند و در حدود ۳۵ هفتگی به اوج تخمگذاری می رسد که در این هنگام میزان تخمگذاری بیش از ۹۰ درصد می باشد(۹ تخم در ۱۰ روز به ازای هر مرغ یا ۹ تخم در یک روز به ازای ۱۰ مرغ). پیک تخمگذاری در حدود ۱۰ هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد.
یک مرغ پر تولید در هر سال حدود ۱۰ برابر وزن بدنش تخم می گذارد متوسط تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود ۲۶۵ عدد در هر سال است ولی نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در اکثر مواقع مرغهای بومی پرورشی از لحاظ تولید تخم پتانسیل پایین تری دارند.
در یک مرغ تخمگذاری به دلایل متعددی قطع می گردد محرکهای خارجی و داخلی سطوح هورمونی بدن مرغ را تحت تاثیر قرار می دهند که باعث تغییر شرایط حاکم بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات باعث کاهش و یا توقف تولید تخم می گردند. کاهش طول روز ، بیماری، کرچی ، تغذیه نا مناسب و استرس از جمله عمده ترین عواملی هستند که بر تولید تخم اثر می گذارند. اما در شرایط ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف میگردد.
..
کاهش طول روز
از اوایل تیرماه هر سال روزها شروع به کوتاه شدن می کنند و مجددا از اوایل دی ماه هر سال بلندتر می شوند. طول روز از حدود ۱۶ ساعت در اوایل تابستان به حدود ۸ ساعت در اوایل زمستان میرسد این تغییر در طول روز باعث تولک رفتن و قطع تخمگذاری می گردد که ممکن است چندین ماه طول بکشد. برای جلوگیری از کاهش تولید در اثر تغییر در طول روز به نوردهی مصنوعی نیاز است. برای حفظ تولید، طول روز باید افزایش یابد و یا اینکه بیش از ۱۲ ساعت به ازای هر روز ثابت بماند(مثلا ۱۴ تا ۱۶ ساعت در روز). نور مورد نیاز باید طوری باشد که بتوان روزنامه خواند ولی نوع منبع نوردهی مهم نیست. باید توجه داشت که اگر یک برنامه نوردهی شروع گردد باید ادامه یابد و قطع نور حتی به مدت یک روز هم میتواند اثر منفی بر تولید داشته باشد و بهتر است که از یک تایمر ارزان قیمت برای کنترل برنامه نوری استفاده گردد.
تولک
تولک رفتن یک مرحله فیزیولوژیکی طبیعی است که به مرغ اجازه می دهد تا پرهای کهنه و قدیمی خود را جایگزین کند و اویدوکت را که اندام تولید تخم است بازسازی کرده و مجددا جوان کند. وقتی که تولک روی می دهد مرغ اکثر انرژی خود را صرف رشد پرها کرده و تنها مقدار اندکی از آن را برای تولید تخم مصرف می کند.
تولک طبیعی یک پدیده فصلی است که با تغییر در طول روز ارتباط دارد. پرریزی در پرندگان اهلی در هر زمانی می تواند روی دهد(بخصوص اگر مرغ در معرض برخی استرسها قرار گیرد). پرریزی سریع در تمام گله معمولا نتیجه حوادث استرس زای جدی مثل فقدان آب و غذا و یا مشکلات ناشی از برنامه های نوردهی است. گاهی با یک برنامه نوری خاص تولک اتفاق می افتد در هنگامی که تولک در دوران روزهای بلند اتفاق می افتد پرریزی غالبا ناتمام می ماند در این حالت ممکن است که مرغ هرگز به تولید ایده آل خود بر نگردد برای رفع این مشکل بهتر است که اجازه دهیم تا مرغ در طول دومین زمستان به تولک برود. که با خاموش کردن نور به مدت ۶ هفته در زمستان این عمل اتفاق می افتد. که مرغ کاملاً پرریزی می کند و سپس با قرار دادن در شرایطی با طول روز بلند مجدداً تولید را از سر می گیرد.
..
تذکر: در تولک رفتن پرها بصورت ناحیه ای یا تکه تکه نمی ریزد و اگر چنین حالتی مشاهده شود به احتمال زیاد نتیجه نوک زدن طیور می باشد.
..
کرچی
کرچی یک استعداد طبیعی است که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها را تفریخ می کند. اکثر مرغ ها بالاخره کرچ می شوند برخی نژادها بیشتر از دیگر نژادها کرچ می شوند و در برخی نژادها این عمل به ندرت اتفاق می افتد (کوشین و سیلکی رکورددار کرچی هستند ولی لگهورن به ندرت کرچ می شود). وقتی که یک مرغ کرچ میشود تغییرات هورمنی موجب قطع تخمگذاری میگردد. کی از عوامل اصلی مؤثر بر کرچی معمولا جمع شدن تخم در لانه است، ولی برخی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه هم کرچ میگردند. برای کاهش کرچی، باید تخم ها هر روزه از لانه جمع شده و محل آنها صاف شود. اگر یک مرغ مایل باشد که زمان طولانی در لانه بماند باید بمدت چند روز از لانه رانده شود در این صورت پس از یک دوره زمانی، رفتار کرچی پایان یافته و مرغ به حالت تولید تخم برمیگردد.
..
سلامتی گله
مشکلات بیماری هر از گاهی در تمام گله ها بروز می کند. در برخی مواقع، کاهش تولید تخم از اولین نشانه های بروز مشکل است. سایر علایم شامل کسلی ، عدم فعالیت ، لنگش ، سرفه ، بیحالی و در نهایت مرگ می باشد. برخی مرگ و میرها، طبیعی است ولی اگر چندین پرنده علایم مشابهی را نشان دهند باید جهت اطمینان از نوع بیماری از متخصصین طیور و یا آزمایشگاهای تشخیصی کمک گرفت .
..
سن
تمام مرغها سرانجام تولید تخم را قطع می کنند. معمولاً مرغها تا ۳-۲ سالگی به تولید ادامه میدهند تا اینکه شروع به کاهش تولید نموده و نهایتاً تولید تخم را قطع می کنند. تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و برخی مشکلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد. گذشته از این مسائل وقتی یک مرغ پر تولید به مدت ۳ سال تخمگذاری می کند ممکن است که بیش از ۳۰ برابر وزن بدنش تخم بگذارد. در برخی شرایط اویدکت توانایی خود را در عبور تخم از دست میدهد و یک یا چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت از تخم افتادن نامیده می شود. در موارد دیگر مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدکت جمع آوری نمی شودو در محوطه بطنی بدن باقی می ماند. که بروز این حالت برای درصد پایینی از زرده ها، طبیعی است و مرغ می تواند به سادگی آنها را مجدداً جذب بدن کند ولی هنگامی که این عارضه هر روز اتفاق بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی معروف میگردد.
گاهاً مرغ های مسن تر تخمهای بزرگتر و یا تخمهای دو زرده می گذارند در این مورد اویدوکت که فقط در هنگام گذاشتن تخم گشاد می شود ممکن است که به حالت طبیعی خود و به داخل بدن مرغ بر نگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که این حالت بنام پرولاپس مجاری تخم شناخته می شود و یک موضوع جالبی برای مرغهای گله جهت نوک زدن خواهد بود. چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود. در هر یک از موارد فوق الذکر تخمگذاری قطع شده و سلامت مرغ به خطر می افتد. بنابراین بهتر است این مرغها از گله حذف شوند.
..
تغذیه نامناسب
نوع و مقدار جیره غذایی جهت حفظ حداکثر تولید تخم اهمیت زیادی دارد. جیره غذایی جوجه ها باید بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد. هر گونه مکمل سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و… ممکن است موجب بهم خوردن تعادل جیره غذایی می گردد. برای کسب حداکثر تولید تخم، مرغهای تخمگذار باید تخمگذاری را بصورت مصرف اختیاری تغذیه کنند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته صدف در ظروف جداگانه ای در اختیار آنها قرار داده شود.
تذکر: هرگز نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغهای تخمگذار استفاده شود چون مواد مغذی این جیره ها متفاوت است که باعث کاهش تولید می گردد. استفاده از جیره های آغازین باعث بهم خوردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد.
..
استرس
تولید تخم در مرغها در حقیقت فعالیت تولیدمثلی آنهاست وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با قطع تخمگذاری به این حالت پاسخ می دهد. حمل و نقل، دستکاری، حرارت بیش از حد، ایجاد وحشت و قطع خوراک وآب استرسهایی هستند که در نهایت تولید تخم را تحت تاثیر قرار می دهند. حفاظت از عوامل خارجی و شکارچیان، تمیز و خوب نگهداری کردن سالنهای پرورشی، تهویه کافی در سالنهای بسته، دسترسی دایم به خوراک و آب و… موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم کمک می کند. نگهداری طیور در وضعیت مناسب بهداشتی و مدیریت خوب در گله موجب افزایش تولید تخم شده و تخمهایی با کیفیت بالا و بازارپسندی مناسب را برای افراد خانواده و مشتری به ارمغان خواهد آورد.
..
احد ایازی: عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
قربان الیاسی: کارشناس ارشد پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
منتشر شده توسط گروه علمی فارمنا روش آماده سازی و پاکسازی مرغداری برای جوجه ریزی نوشته شده توسط admin در تاریخ ۱۳۸۹/۰۵/۱۷ | مرتبط با : دامپروری |
با توجه به اینکه آماده سازی و ضد عفونی مرغداری از اصول اساسی برای یک پرورش بهداشتی و موفق بوده لذا در این مطلب سعی شده است مراحل مختلف آماده سازی و ضد عفونی مرغداری بصورت مختصرجهت استفاده مرغداران گرامی شرح داده شود .
الف -شستشو وضد عفونی نمودن سالنهای مرغداری :
اولین کار بعد از ارسال گله به کشتارکاه،تخلیه کود بستر است باید تمامی کود بستر به خارج از سالن منتقل گردد ابتدا بهتر است کود موجود در سالن با فرمالین ضد عفونی شده و سپس نسبت به حمل آن اقدام گردد وکامیونهای حمل پس از بارگیری و قبل از ترک سالن پوشانده شوند و همچنین چرخهای آن صد عفونی گردند تا از پراکنده شدن کود در محوطه مرغداری خود داری گردد بعد از جارو کشی وپاکسازی سالن از بقایای کود ،پر وسایر بقایای آلوده کننده ،تجهیزات غیر ثابت سالن از قبیل آبخوریها ، دانخوریها، و سایر قطعات باید از سالن خارج وجهت شستشو به محوطه سیمانی در خارج از سالن منتقل گردد.
سالن وتجهیزات ثابت موجود در آن بایستی ابتدا خیسانده وسپس باآب تحت فشار شسته شود استفاده از آبگرم جهت شستشوتوصیه میگردد سپس شستشو باآب همراه موادضد عفونی کننده انجام گیرد پس از این مرحله سالن مجدداًبا آب تمیز تحت فشار آبکشی شود
باید دقت شودکلیه قسمتهای داخلی وخارجی سالن کاملاً شسته و تمیز گردد شستشو بایستی از سقف شروع شده وسپس به سمت پائین شستشو را ادامه دهید و دقت شود کلیه نقاط از قبیل گوشه های سالن ومنافذ بخوبی و با حوصله شستشو شوند ولازم است در مورد مکانهای ذیل دقت لازم را داشته باشید :
محل استقرار هوا کش ها
هواکش ها ومحورهای آن
لوله های آب
زوایای سالن
تجهیزات غیر ثابت نیز پس از تعمیرات لازم وشستشو با مواد ضد عفونی کننده وآبکشی می تواند در این مرحله به سالن منتقل شود .
لازم بتوضیح است که قبل از شستشوی سالن نسبت به قطع برق اقدام نمایید .سالن تمیزوخالی فرصت مناسبی بری تعمیر و نگهداری است لذا قسمتهای مختلف سالن که نیازبه اصلاح دارد بایستی نسبت به آن اقدام نمود کف سالن رابااستفاده از سیمان درزگیری نموده وترک خوردگی ودرزهای دیوارها وسقف را مسدود نمایید.
ب- شستشو وضد عفونی لوازم وتجهیزات :
کلیه لوازم وتجهیزات مرغداری ازقبیل دانخوری وآبخوری وآنهائیکه قابل شستشو می باشندبه خارج از سالن منتقل کرددوباید در مرحله اول با آب گرم شسته وغوطه ور شوند لوزم فوق را مجدداً با آب گرم وبرس شسته وسپس با ماده ضد عفونی کننده موثر ضد عفونی گردد
ج- پاکسازی وشستشو محوطه :
سه لوح آسفالته وبتونی محوطه مرغداری پس از شستشو سالنها با آب فشار قوی باید کاملاً تمیز گردد.
اسپری ماده ضد عفونی کننده مانند فرمالین بر روی سطوح اعم از آسفالت شده وبتونی الزامی است وآهک پاشی سطوح غیر قابل شستشوی محوطه مرغداری پس از انتقال لوزم وتجهیزات مرغداری به داخل سالنها با آب آهک تازه انجام پذیرد .
برای کنترل پرندگان وحشی نسبت به نصب توری درپنجره هااقدام نمایید وتمامی قسمتهای دیوارها و سقف رادرصورت وجودسوراخ تعمیر نمایید در مرحله آخروپس ازریختن بستروقبل ازجوجه ریزی داخل سالن را با استفاده از مخلوط پرمنگنات و فرمالین بصورت گاز ضد عفونی نمایید این عمل در صورتی موثر خواهد بود که سالن را کاملاً بسته وکلیه منافذ وسوراخها را مسدود نمایید.
قبل از رسیدن جوجه ها مخزن آب را با آب تمیز وتازه پر کرده وامکان دسترسی به آب را در طول ۲۴ساعت اولیه فراهم نمایید هیتر ها را نیز روشن کرده تا دمای مناسب برای جوجه فراهم گردد و کلیه حوضچه های ضدعفونی رابا محلول ضدعفونی کننده تازه پرنمایید . درانتخاب جوجه نیزدقت کافی را بکار برده وپس از کسب اطلاعات لازم نسبت به خرید جوجه اقدام نمایید.
در رابطه با استفاده گاز فرمالین + پرمنگنات جهت ضد عفونی رعایت نکات ذیل ا لزامی است :
۱-استفاده از لباس کار – ماسک ودستکش مناسب
۲- قبل ازشروع عملیات ضدعفونی با فرمالین کلیه درب ها ،پنجره هاومنافذ را ببندیدتا امکان خروج گاز وجود نداشته باشد
۳- میزان حداقل مصرف پرمنگنات ۱۰ گرم وفرمالین ۲۰سی سی برای هر متر مکعب حجم سالن بوده وحداقل حرارت سلن کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد ورطوبت نسبی ۶۵ درصد نباشد .
۴- دقت شود که ابتدا پرمنگنات را در ظرف ریخته وسپس فرمالین را به آن اضافه نمایید
۵- درب وپنجره ها بعد از ۲۴ ساعت باز کرده وقبل از اینکه وارد سالن شوید تهویه را روشن نموده تا دود خارج شود.
منبع : دکتر وحید کشاورز – اداره کل دامپزشکی استان قزوین http://www.farmna.ir انواع لانه تخمگذاری و استانداردهای مربوطه نوشته شده توسط admin در تاریخ ۱۳۸۹/۰۵/۱۷ | مرتبط با : دامپروری |
 مرغ معمولا بر حسب غریزه ، به تخمگذاری در جای معینی عادت دارد ؛ از این رو با توجه به این غریزه ، در سالن مرغهای تخمگذار ، باید به تعداد معینی لانه تخمگذاری نصب نمود .
مرغ معمولا بر حسب غریزه ، به تخمگذاری در جای معینی عادت دارد ؛ از این رو با توجه به این غریزه ، در سالن مرغهای تخمگذار ، باید به تعداد معینی لانه تخمگذاری نصب نمود . این امر سبب سهولت جمع آوری تخم مرغها شده و از شکستن و نیز کثیف شدن آنها جلوگیری می نماید . لانه های تخمگذاری انواع مختلف داشته و ممکن است از جنس چوب ، آهن و حتی پلاستیکی باشد . در ایران معمولا لانه های تخمگذاری از آهن (ورق ) ساخته
می شود ، زیرا شستشو و ضد عفونی آن ، آسان و دوام آن بیشتر است . همانطوری که گفته شد این لانه ها انواع مختلفی دارند که ذیلا هر یک به طور جداگانه توضیح داده می شوند:
الف) لانه های تخمگذاری انفرادی
معمولا مرغها به لانه های تخمگذاری انفرادی علاقه بیشتری دارند . ابعاد این لانه ها برای نژادهای سبک ، عرض
۳۰ سانتی متر ، طول ۲۵ سانتی متر و ارتفاع ۲۵ سانتی متر بوده و برای مرغهای تخمگذار نژاد سنگین ابعاد مذکور به ترتیب ۳۷ و ۳۰ و ۳۰ سانتی متر می باشد . لانه های انفرادی مورد نیاز در کنار هم و در سر تا سر سالن قرار گرفته و ممکن است به صورت یک طبقه و یا دو طبقه ساخته شوند .
مدخل ورودی لانه به صورت سوراخ بزرگی در جلو قرار گرفته است تا مرغها بتوانند به راحتی وارد آن شوند . برای راحتی مرغها معمولا کف لانه را با مقداری تراشه نجاری فرش می کنند . معمولا برای هر ۴ یا ۵ مرغ تخمگذار ، یک لانه تخمگذاری انفرادی در نظر گرفته می شود .
ب) لانه های تخمگذار دسته جمعی
در این لانه تخمگذاری به شکل جمعی انجام می گیرد و جنس این لانه ممکن است از چوب یا آهن سفید و یا پلاستیک باشد . طول و عرض و ارتفاع این لانه ها به ترتیب ، ۱۸۰ ، ۶۰ و ۳۸ سانتی متر بوده و برای ۵۰ قطعه مرغ تخمگذار یک لانه دسته جمعی در نظر گرفته می شود . سقف آن با زاویه ۴۵ درجه شیب دار بوده و به وسیله لولا باز و بسته می شود . داخل لانه به وسیله دیواره های کوتاهی تقسیم بندی می شود تا مرغها حین تخمگذاری مزاحم یکدیگر نشوند . شایان ذکر است که مدخل ورود مرغها در قسمت جلو لانه قرار دارد.
ج) لانه های تخمگذاری اتوماتیک
این لانه در مرغداریهای بزرگ ، همچنین در تشکیلاتی که تخم مرغ جوجه کشی تهیه می شود ، متداول بوده و برای جمع آوری تخم مرغ احتیاج به کارگر نمی باشد . لانه های تخمگذاری به شکل انفرادی و سرتاسری قرار گرفته و ممکن است از یک ردیف به طور ساده و یا دو ردیف پشت به پشت تشکیل شده باشند .
کف لانه تخمگذاری ، دارای شیب ملایمی از جلو به عقب است ، بدین ترتیب وقتی که تخم مرغ گذاشته شد ، به آهستگی غلتیده و به خارج از لانه به کانالی که نوار جمع آوری تخم مرغ در آن قرار گرفته است هدایت می شود . در این حالت به وسیله نوار نقاله به طور اتوماتیک به حرکت درآمده و تخم مرغها به انبار انتقال می یابد . هزینه این نوع لانه گران بوده و علاوه بر این ، همیشه تعدادی از مرغها در روی بستر تخمگذاری می کنند و همان طوری
که گفته شد این سیستم فقط در مرغداریهای بزرگ مقرون به صرفه است .
د) لانه های انفرادی
این لانه های انفرادی بوده و هر کدام دارای درب تله ای هستند که با ورود مرغ به داخل لانه ، درب بسته شده و مرغ باید پس از حبس شدن ، به وسیله کارگران آزاد شود ، لانه های تله ای برای رکوردگیری تعداد تخم مرغی که یک مرغ تولید می کند ، استفاده می شود . در این سیستم هر مرغ شماره مشخصی دارد و این شماره بر روی تخم مرغی که آن می گذارد ثبت می شود تا مطالعات بعدی آسان گردد . برای هر سه قطعه مرغ یک لانه تله ای کافیست .
منبع : علوم و صنایع مرغداری ( www.iranpoultry.com )
دیدگاه مرغداری رقابتی و تجارتی نوشته شده توسط admin در تاریخ ۱۳۸۹/۰۵/۰۵ | مرتبط با : دامپروری |
امروز صنعت پرورش طیور با بهره گیری از دستاوردهای علمی در زمینه های مختلف به سرعت پیشرفت می نماید، اما استفاده از این دستاوردها در کشورهای گوناگون به ویژه در کشور ما مستلزم وجود پیش نیازهایی است. بازنگری و دگرگونی معماری و مدل کسب و کار صنعت طیور ناگزیر از: الف) یادگیری جمعی امروز یادگیری جمعی، یکی از مهمترین قابلیت های رقابتی تشخیص داده شده است؛ اگر سازمان ها و تشکل های صنفی توانایی جمعی شان بالا باشد، مهمترین شایستگی آنها این است که می توانند شایستگان دیگر را براساس این عامل جذب کنند. در این زمینه هم جامعه و هم جوامع صنفی، ضعیف هستند و باید آنها را تقویت کرد. برای تقویت این مجموعه باید پایه های آن، افرادی هدفمند باشند که ضمن داشتن هدف، واقعیات موجود را هم ببینند و این فاصله ی آرمانی و واقعیت موجود به آنها انرژی حرکت بدهد. به عبارت دیگر اگر افرادی نداشته باشیم که این ویژگی را دارا باشند، نمی توانیم جمع های یادگیرنده به وجود آوریم. بنابراین مهارت برای ایجاد این جنبش در افراد که آرمان های مطلوبشان را درست تصویر کنند و به آن متعهد باشند و به طرفش حرکت کنند مورد نیاز جامعه ی مرغداری ما است. ب) فن آوری پیشرفته در بعد فن آوری به این نتیجه رسیده ایم که فن آوری های پیشرفته راه درمان است. شاید سوال شود در شرایطی که فن آوری های ما در رده ی بالایی قرار ندارند و بدنه اصلی صنعت مرغداری هنوز غیر صنعتی بوده و فرهنگ مدرن شدن مرغداری فراگیر نشده است، چه طور می توان به فن آوری پیشرفته پرداخت؟ ج) استفاده از فن آوری اطلاعات و ارتباطات رویکرد به فن آوری اطلاعات در فعالیت های تولید و تجارت فرآورده های طیور و ترویج و به کارگیری آن به عنوان یکی از گام های مهم در توسعه علوم و صنایع طیور و نوسازی این صنعت محسوب شده و دستاوردهایی را به شرح ذیل به دنبال خواهد داشت: -افزایش دسترسی به اطلاعات بازار داخل و بازار جهان. منابع: |
    
     
|
